Beyaz kale

17. yüzyılda Türk korsanlarınca tutsak edilen bir Venedikli, istanbul'a dönüştü. Astronomiden, fizikten ve resimden anladigina inanan bu köle, ayni ilgileri paylasan bir Türk tarafindan satin alinir. Garip bir benzerlik vardir bu iki insan arasinda. Köle sahibi, kölesinden, Venedik'i ve Batı bilimini ögrenmek ister. Bu iki kisi, efendi ile köle, birbirlerini tanımak, anlatılmak ve anlatmak için, Haliç'e bakan karanlık ve bos bir evde, ayni masanın iki ucuna oturur, konurlar. Hikyeleri ve serüvenleri, onları veba salgininin kol gezdiği istanbul sokaklarına, Çocuk Sultan'ın düssel bahçelerine ve hayvanlarına, inanılmaz bir silahın yapılmasına, "Ben neden benim?" oyununa devam edecektir. Hikyelerin günü geceye doğru ilerlemesiyle, gölgeler yavaş yavaş yer değiştirir. Orhan Pamuk Beyaz Kale'de, Doğu ile Batı arasındaki benzerliklere ve farkliliklara bakarak, milli ve bireysel kimliklerimizin gerisinde yatan yapaylığı ortaya çıkararak, iki yıllık ortak paydalar