Slordig met geluk / druk 1

Vliegtuiggedachten00Het donker had mijn vaders kleren aan 0toen ik vannacht een vliegtuig nam. 0Ik ging gelaten de douane door 0en zat vertreurd te staren door het raam. 0Het donker, vader, had je kleren aan. 0We stegen op. Een wolk, toen nog een wolk, 0zo kwam je jaren na je dood weer door. 0Ik vroeg me af waar je nu overnacht, 0dacht aan je stem, ons huis, je hoofd en zag 0een sneeuwwoestijn waar niemand woont. 0Als ik me niet vergis, papa, bewaar 0je zelfs geen beeld meer van je eigen dood. 0Het donker heeft ook niet je kleren aan. 0Al tien jaar ben je van je huid beroofd. 0Ik zoek niet langer woorden voor vergaan.