Hotel zonder sterren

Een manier om voor altijd van elkaar te houden hadden ze al gevonden. Dat was door nooit bij elkaar te komen. Maar tien jaar en elk een huwelijk later krijgt Andreas heel vroeg in de ochtend telefoon. Zij is het. Ze ademt diep in. Dan zegt ze: ‘Ik geloof dat ik een heel mooi cadeau heb.’Twee dagen wil ze hem geven. Die zullen ze doorbrengen in het Bussaco Palace Hotel, het allermooiste hotel van Europa. Want na tien jaar hebben ze recht op superlatieven. Twee dagen om de tijd in te halen en uit te komen op de plek waar het verkeerd is gegaan.Met een uiterst trefzekere maar lichte pen beschrijft Lara Taveirne de prachtige geschiedenis van een ontnuchtering.Lara Taveirne (1983) publiceerde in 2014 De kinderen van Calais, een indrukwekkende roman waarmee ze de Vlaamse Debuutprijs in de wacht sleepte. Een jaar later verscheen Hotel zonder sterren, een boek dat diep onder de huid van haar lezers kroop. Over Hotel zonder sterren:‘Over de schrijfstijl van Lara Taveirne niets dan goeds, lang geleden dat ik me nog zo kon verliezen in zulke beklijvende woorden over de liefde, de lust en het leven.’ DE ZONDAGOver De kinderen van Calais:‘De kinderen van Calais gaf mij een kopstoot tegen m’n van literatuur wemelende voorhoofd. Het is een uitzonderlijke roman, en een grootse prestatie van een debuterende schrijfster. Bovendien heeft ze van die mooie blauwe ogen, zodat ik haar volgende boek zeker ook ga lezen.’ HERMAN BRUSSELMANS‘Lara Taveirne kan schrijven, daarvan getuigen haar sfeerschepping en geslaagde beeldspraak. Ze schrijft in een beeldrijke, zintuiglijke taal.’ COBRA