Podziemia

Przez cale podziemia przetoczyl sie porywisty podmuch lodowatego powietrza. Olbrzymie tumany gestego kurzu wzbily sie w góre, jakby ozywione owym piekielnym tchnieniem, ukladajac sie w róznego rodzaju upiorne ksztalty. Przewrócona lampa zgasla, a nastepnie z glosnym brzekiem upadla na kamienne podloze. Jest jesien 1890 roku. Na zaproszenie swego przelozonego, wlasciciela dobrze prosperujacego domu bankowego, mlody buchalter Mateusz Garstka porzuca obskurne lokum na poddaszu jednej z krakowskich kamienic i wprowadza sie do starej, malowniczej willi, usytuowanej na obrzezach miasta. Szybko jednak orientuje sie, ze propozycja nie byla calkowicie bezinteresowna, a zabytkowy budynek kryje w sobie niejedna przerazajaca tajemnice. Tytulowe Podziemia to nie tylko mroczny obszar, który rozciaga sie pod willa Topolskich, lecz takze upiorna rzeczywistosc skrywana za szczelna zaslona prestizu, zaufania oraz wysokiej pozycji spolecznej.