Album

W jednym z opowiadan niniejszego tomu trafiamy na uwage odnoszaca sie do not zamieszczanych na okladkach ksiazek z ktorej wynika ze kazdy powinien sam odnajdywac cos dla siebie w trakcie lektury Idac tym tropem i szukajac okreslen ktore najlepiej oddawalyby charakter Albumu kolejnego po Osiem FORMA 2011 zbioru opowiadan Krzysztofa Maciejewskiego siegam po roznorodnosc a moze nawet po bogactwo W Albumie mamy bowiem nie tylko do czynienia z rozmaitoscia nawiazan do licznych form prozatorskich gatunkow czy konwencji ale takze z mnogoscia odniesien do muzyki filozofii religii i wielu innych dziedzin kultury Wszystko to podane jest w formie przystepnych i budzacych zainteresowanie krotkich opowiadan ktore wydaja sie wrecz niepozorne Ale czytelnik musi byc bardzo ostrozny w obcowaniu z nimi Maciejewski wychodzac od zwyklej z pozoru codziennosci z latwoscia wkracza w takie jej rejony ktore nie sa dostrzegalne dla zwyklych ludzi i umozliwiaja przejscie w obszary fantazji nierzadko przepelnione drastycznymi tresciami Tym samym narzuca czytelnikowi taki wlasnie a nie inny odbior rzeczywistosci Nie tylko to stwarza jednak niepowtarzalny nastroj nowej ksiazki Krzysztofa Maciejewskiego Dodatkowym tego czynnikiem jest wielosc zastosowanych w Albumie narracji ktorymi autor wyjatkowo sprawnie sie posluguje To zas potwierdza ze Maciejewski jest sprawnym opowiadaczem za ktorym chce sie podazac przemierzajac osobliwe krainy Pawel Orzel